zondag 19 januari 2014

Schitterend Scheggino en fantastisch Ferentillo


Vandaag ondanks de hitte toch maar besloten nog wat meer van Umbria te gaan zien. Ik wilde namelijk nog naar Monteleone di Spoleto. Natuurlijk pakte het wederom anders uit want vlak voor de tunnel stond een groot bord van het truffelmuseum in Scheggino, met punta vendita, dus dat leek ook wel weer de moeite waard.

Mis dus want het truffelmuseum is alleen open op zaterdag en zondag. Maar ach ik kom er vast nog wel eens. Scheggino was verder ook vreselijk leuk. Gelegen aan de rivier de Nera – dus wie van rafting houdt, ga er eens heen – en verder de gebruikelijke steile straatjes, een (gesloten) kerk en een middeleeuwse poort. Midden in het dorp was een soort gracht waar een man met een zeis het wier stond weg te snijden. Ik heb hem op de foto, maar het leek zo onbeleefd om vlak bij hem te gaan staan terwijl hij zich uit de naad werkte in deze hitte, dus echt goed is het niet.





Na Scheggino liep de weg verder de Valnerina in richting Ferentillo. Daar is een abdij uit de 7e / 8e eeuw, de San Pietro in Valle. Je moet wat moeite doen een een smalle, steile weg omhoog nemen, die overgaat in een onverharde weg, maar dan heb je ook wat. 


De abdij is van binnen voorzien van allerlei fresco´s, onder meer uit het Nieuwe Testament, en links achterin is een klein altaar met twee zij ingangen, een lage om nederig naar binnen te gaan en nadat je gezuiverd bent of hoe dat ook heet, een hogere om naar buiten te lopen.
Verder is de abdij nog een prachtige freso van Lo Spagna rijk en staat er een aantal sarcofagen die vrij goed bewaard zijn.



Het entreebewijs was ook geldig voor `De Mummies` in Ferentillo. Klinkt een beetje als een filmtitel, maar het was erg leuk. Het museum bevindt zich in een vroegere kerk, waaronder het kerkhof was, maar nadat de wet voorschreef dat alle kerkhoven zich buiten de stadmuren moesten bevinden, werden de graven opengemaakt en bleken de lichamen dus gemummificeerd doordat er een micro-bacterie leeft die het vocht onttrekt en het overige intact laat. Bij elke mummie was wel een verhaal of legende, machtig interessant... maar ik hoop wel dat ik nog slaap vannacht. Jammergenoeg, verboden te fotograferen.... dus ga er zelf maar een nachtmerrie opdoen.

Vervolgens een smakelijke lunch genuttigd bij Trattoria di Marilu in Piediluco aan de oever van het meer. Natuurlijk vis op de kaart, zodat ik gezelschap kreeg..maar jammer voor hem, ik had net mijn bord leeg.  




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen